Cindy en Patrick wonen in Peer. Ze leerden elkaar kennen in 1998, trouwden in 2004 en delen vandaag een leven vol liefde, humor en wederzijdse steun.
We gingen op bezoek voor een gesprek over samenleven, werken, reizen en de uitdagingen die ze soms tegenkomen als mensen met een beperking.
Hoe het allemaal begon
Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
Patrick: Aan het bushokje. In het begin was ik haar type niet. We plaagden elkaar wat en ze had toen interesse in iemand anders. Maar een dag later was het prijs. (lacht)
Cindy: Ja, ik denk het wel. (lacht)
Maar je vond hem wel een toffe?
Cindy: Toen wel.
Patrick: Toen wel? (lacht)
Al meer dan 25 jaar samen
Jullie zijn ondertussen al heel lang samen.
Patrick: Ja, sinds 1998.
Vullen jullie elkaar goed aan? Wat vind je leuk aan elkaar?
Cindy: Alles.
Patrick: Ze kan niet zonder haar ventje, en ik niet zonder haar. Als we eens apart op uitstap zijn, sturen we elkaar foto's. Zo weten we altijd hoe het met de ander gaat.
Cindy: Als ik weg ben, stuur ik ook foto's naar hem.
Werk en dagelijkse bezigheden
Patrick, wat doe jij overdag?
Patrick: Ik werk drie dagen per week in een dagcentrum in Wijchmaal. Vroeger werkte ik samen met Cindy, maar dat is veranderd.
Door problemen met mijn pols en omdat ik moeilijk tegen drukte kan, heeft de dokter beslist dat dagbesteding beter bij mij past. Het is rustiger en er is minder druk. Dat doet me goed.
En Cindy, wat doe jij?
Cindy: Ik werk in de Bewel. Soms werk ik op verschillende locaties. De ene keer pak ik producten in, de andere keer steek ik onderdelen in dozen of werk ik aan een productielijn.
Dat is niet altijd even regelmatig. Soms is er werk en soms niet. Dan ben ik tijdelijk werkloos. Dat vind ik jammer, want ik werk graag. Maar als er geen werk is, is er geen werk hé.
Onderweg met het openbaar vervoer
Geraken jullie gemakkelijk op het werk?
Cindy: Ja, meestal met De Lijn. Eerst ga ik naar Genk en van daaruit verder naar het werk. Als we op verplaatsing werken, rijden we met een busje van Bewel.
Patrick: De mensen op het openbaar vervoer zijn niet altijd even vriendelijk. Mensen met een beperking krijgen soms weinig respect. Dat geldt trouwens ook voor oudere mensen. Dat vind ik jammer.
Getrouwd sinds 2004
Jullie zijn getrouwd?
Patrick: In 2004. Ik heb tegen Cindy gezegd: "Ik trouw op een zaterdag. Als ik verjaar." En we zijn thuisgekomen en hebben op de kalender gekeken. En het jaar daarop had ik prijs.
We waren al zo lang samen en ik heb het er eerst met haar ma over gehad en met haar bomma. En bomma zei tegen mij: "Je mag met Cindy trouwen maar er is dan één voorwaarde. Wil je je laten steriliseren anders mag je niet trouwen met Cindy." En ik heb dat toen gedaan.
Dan zijn we getrouwd voor de kerk en voor de gemeente. En we hebben er nog geen spijt van gehad.
Ik zag dat jullie ook ondersteuning krijgen?
Patrick: Ja, en dat is nodig. Wij hebben een poetsvrouw maar die is eigenlijk veel meer dan een poetsvrouw. Ze doet heel veel voor ons.
Ze komt één keer per week en om de 14 dagen komt ze 2 keer per week. Om de 2 weken komt ze dan koken met ons. Gezond koken, wat we bij Pasform ook doen.
Vrije tijd
Wat doen jullie graag in jullie vrije tijd?
Cindy: Ik doe aan boogschieten.
Patrick: Ik game. Cindy gaat ook regelmatig alleen op stap. Ze gaat soms naar optredens of festivals. Zo is ze al naar Blues Peer geweest met de buren.
En volgen jullie ook vormingen bij Pasform?
Patrick: We volgen de kookvormingen, maar we zijn nog niet mee geweest op uitstap of meerdaagse. Dat zouden we in de toekomst wel eens graag doen.
Reizen als passie
Jullie gaan ook graag op reis heb ik gehoord?
Patrick: Zeker. We gaan zelf naar het reisbureau. We kiezen onze reis een paar dagen op voorhand op tv, op YouTube. Kijken we naar het hotel dat we willen hebben. Of het iets is voor haar want zij wil graag naar waterparken en pretparken.
En dan gaan we naar het reisbureau. We vragen een offerte, die gaat dan naar de begeleiding en de begeleiding bezorgt die aan de bewindvoerder. En dan wordt dat geregeld hé.
We gaan er zelf met vervoer naartoe met de mobiele centrale. En die man kennen we al jaren, die helpt ons mee totdat we ingecheckt zijn. Als we dan ingecheckt zijn brengt hij ons tot waar hij mag komen.
En eens jullie op bestemming zijn?
Patrick: Dan trekken we onze plan. Zo zijn we al in Egypte en Malta geweest, hebben een cruise gemaakt en dit jaar gaan we naar Turkije.
Lukt dat goed?
Patrick: Ja. Als we hulp nodig hebben, vragen we die gewoon. Wij vragen bijvoorbeeld mensen die voor ons in het vliegtuig zitten om te helpen met de koffers.
En als we geland zijn gaan we naar de bussen die daar dan klaarstaan. En dan vragen we welke bus we moeten hebben hé. Het busnummer wordt altijd goed aangeduid voor ons op de papieren van het reisbureau.
Meer respect voor mensen met een beperking
Wat zou volgens jullie beter kunnen in de samenleving?
Patrick: Meer respect voor mensen met een beperking. Als er iemand iemand ziet aankomen zoals Cindy, of mensen met een beperking, dat ze echt profiteren van de situatie. Een keer is ze drinken moeten gaan halen in de winkel en ze hadden haar dubbel aangerekend. Omdat ze niet kan rekenen, niet de waarde van het geld kent. Daar wordt soms van geprofiteerd, van die situatie.
En probeer je dat dan recht te zetten? Ga je dan terug naar die winkel?
Patrick: Dan ga ik terug naar de winkel en maak ik van mijn oren. Het probleem is, als Cindy haar portefeuille open doet en ze zien Cindy al tellen, dan weten ze: "Dat is een gemakkelijk slachtoffer. Daar kunnen we van profiteren."
Op een keer heb ik ook teveel geld teruggekregen. Dat heb ik dan ook eerlijk tegen die mensen gezegd: "Ge hebt me teveel betaald." En dat was goed, maar andersom... Zo zijn we ook veel vrienden kwijtgeraakt. Dat ze niet kunnen omgaan met onze situatie.
Samen sterk
Maar jullie hebben elkaar, hé.
Patrick: Ja. Dat is meer dan genoeg. En nu heeft ze zich laten inschrijven bij Beschermd Wonen. Dus binnenkort komt ze ook bij mij. Hij zit nog bij Beschermd Wonen en ik bij Begeleid Wonen.
Cindy: Ik heb nu de aanvraag gedaan om naar Beschermd Wonen te gaan. Maar volgens mij gaat dat dit jaar nog niet gebeuren.
Patrick: Dit jaar niet, maar het gaat wel gebeuren. Het hangt ervan af in welke groep je terecht komt. Als er met mij ooit iets gebeurd, of zij dan nog geholpen wordt, daar heb ik alleen maar schrik voor.
Zou dat dan beter zijn, onder dezelfde begeleiding?
Patrick: Ja, Ik heb altijd aan Begeleid Wonen gedaan. En de begeleiding kon me niet meer geven waar ik hulp nodig voor had. We hebben me dan naar Beschermd Wonen gezet. Als ik dan hulp nodig heb, dan moet ik maar één telefoontje doen. Die mensen staan 24 op 24 uur voor je klaar.
"Gewoon doen"
Welk advies zouden jullie geven aan mensen met een beperking die willen samenwonen of een relatie willen opbouwen?
Patrick: Gewoon doen. Geniet van elkaar en luister niet altijd naar mensen die denken te weten wat goed voor je is. Wij hebben onze eigen keuzes gemaakt en we zijn daar gelukkig mee.
Cindy: Volgend jaar word ik vijftig.
Patrick: En de liefde is nog altijd even sterk, hé meid!
Cindy: Dan is er weer een groot feest.
Patrick: Ja, en wie gaat dat weer betalen? (lacht)
Wat is volgens jullie het mooiste aan jullie relatie?
Patrick: Voor elkaar opkomen. Elkaar graag zien en elkaar blijven graag zien. En als er een misverstand is, erover praten. Dat is belangrijk.
Een relatie vraagt werk, maar je hebt elkaar nodig. Dat is voor mij het belangrijkste.
Dromen voor de toekomst
Zijn er nog dromen die jullie graag willen waarmaken?
Patrick: Florida. Naar Disney World. Dat zou fantastisch zijn.
Cindy: Maar eerst Turkije dit jaar!
Er staan nog mooie dingen op jullie planning!
Proficiat en dank jullie wel voor dit gesprek.
Patrick en Cindy: Graag gedaan.